بری که بری که بری

گاهی دلم بدجور میخواد برم تو لاک خودم

از همه دنیا ببرم

شماره همه رو پاک کنم

هر چی برنامه شبکه اجتماعی پاک کنم

گوشیمو اصلا بندازم اونور

سریع همه افراد زندگیمو خط بزنم

بریم وسط یه دشت صااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااف

که تا کیلومتر ها جز اسمون و ستاره هاش و زمین چمن چیزی نیست

دلم میخواد انقدر بدو ام، با بیشترین سرعتی که حتی یه ماشینم اون سرعت رو نداره، تا هیچ و هیچ و هیچ جونی تو بدنم نمونه و بیوفتم

انقدر داد بزنم که دیگه صدام در نیاد

انقدر داد بزنم در گوش خودم که هیچی نخوام بشنوم، حتی یه صدای کوچولو

چادر بزنم

چادر که چه عرض کنم

یچیزی باشه که اصلا تکونی نخوره

یچیزی تو مایه های خونه های اسکیمو ها

خیلی کوچیکتر و خیلی محکم و سفت

از همه دنیا ببرم

تو خودم جمع شم

نه میخوام چیزی بخورم

نه چیزی بشنوم

نه چیزی بگم

اصلا هیچی و هیچی و هیچی

حتی تمام افکارم رو خاموش کنم

بخوابم

اگه میشد همینجوری موقع خوابیدن گزینه مردن رو انتخاب کرد که خیلی خوب بود

میذاشتی رو گزینه مرگ

بعد خیلی آروم میخوابیدی

خدا؟

میشه بسه؟

____________________

پ.ن: دیروز خاله شادونه رو آورده بود، تفکراتش خیلی خوب بود، شخصیه که شا