داشتم فیلم The Whistleblower (2010) رو میدیم، اصلا هم قشنگ نیست، نبین
یه فیلم با موضوع واقعی که...
این شخص در پایان فیلم میفهمه که دنیا به این قشنگی که فکر میکنه نیست و...
فکر کنم همه تو زندگی به همین میرسیم
هر چی جلوتر میریم، هی به این میرسیم که دنیا به اون قشنگی که فکر میکردیم نیست و هر دنیا بدتر میشه
من الان دغدغه ام سربازی و کار و زن گرفتن و این چیزاست و دنیا در حدی برام بیخوده
اونیکه دغدغه اش مثلا فرار کردن بچه اش از خونه شه یا فکر اجاره خونه است یا کارش به ورشکستگی خورده، اون چه زندگی داغون تری داره و اون میفهمه چقدر دنیا مزخرف تر از اون چیزیه که بچگی بهش فکر میکرد
چرا ما نمیخوایم حال همدیگه خوب باشه؟
ظاهرا این یه نخواستنیه که هی به سمتش میریم
میدونستی مردم آمریکا خیلی جلوتر از ما هستن تو فرهنگ و ما داریم خودمونو میکشیم مثل اونا بشیم؟
دوست دختر پسر بگیریم، باهاش رابطه داشته باشیم، بریم پارتی همش، هر کثافت کاری انجام بدیم دیگه خلاصه
میدونستی 70 درصد مردم آمریکا قرص افسردگی مصرف میکنن؟
این درصد هرچقدر هم غلط باشه میاد تا 30 درصد
30 درصد افسرده باشن در این حد که قرص بخورن واقعا افتضاحه
و ما داریم همون راه رو میریم
بجای اینکه با بقیه و اطرافیانمون خوب باشیم و بگیم و بخندیم
لجبازی میکنیم
دعوا میکنیم
اذیتش میکنیم
کار بقیه رو عقب میندازیم
میگیم به ما چه
آخرم میریم مثلا با دوست دخترمون یا پسرمون حرف میزنیم و توقع داریم حالمون باهاش خوب باشه
خیلی مسخره است
مثل اون داستانه(دقیق یادم نیست)
میگفت اون به من کلک زد و از من دزدی کرد و رفت
خدا گفت نگران نباش، اون فردا برای غذا گرفتنش دوباره میاد به من دعا میکنه
چجوری توقع داریم در حق دیگران بدی کنیم و در حق خودمون خوبی اتفاق بیوفته؟
چجوری توقع داریم از دیگران فقط استفاده کنیم و زندگی خوبی داشته باشیم؟
این یه مجموعه است، یه اکوسیستم، کاملا طبیعیه که وقتی گند بزنی به طبیعت، اونم در نهایت گند میزنه به خودت
این خاصیت یه اکوسیستم یا مجموعه است، چون همیشه در گردش و میچرخه
اینو میدونیم و بازم در حق بقیه ضدحال میشیم؟
همه چیز برمیگرده به خودمون، و خودمون هی بدتر و بدتر میشیم
برچسب:
نویسنده: مریم جعفری