برعکس کوروش

یادم اومد در مورد چی میخواستم بنویسم

چندتا مطلب دیگه تقریبا تو این مایه نوشتم

ولی اینو میخوام مستقیم در مورد یک نگاه خاص تو این قضیه بنویسم و اونا در مورد جهات دیگه ای از قضیه بودن

کوروش کبیر، میگه که انقدر به دوست داشتن کسانی که دوستشون دارم فکر میکنم که وقت ندارم از کسانی که بدم میاد ازشون نفرت داشته باشم.

انقدر این جمله خوبه که نگو

میتونیم عکسش رو بزنیم

وقتی از کسی بدت میاد، اصلا بهش فکر نکن

انقدر به دوست داشتن کسانی که دوستشون داری، که اصلا به نفرت اونا نتونی فکر کنی

الان یکی از بچه ها

خیلی خیلی مسخره با من بد شده

منم اصلا و حتی ذره ای بهش فکر نمیکنم

نمیدونم ولی فکر میکنم میخواد جلب توجه کنه و بگه اون از من بدش میاد

ولی من انقدر بهش نشون میدم که برام بی اهمیته که نگو

امشبم فهمیدم منو تو اینستا بلاک کرده

هییییییییییییچ واکنشی هم نشون ندادم

فردام اونجا در موردش نه با کسی حرف میزنم، نه به خودش چیزی میگم و نه هیچی

فقط خیلی نرم دیگه اصلا باهاش حرف نمیزنم

اومد ببخشید ببخشید برینه به من، خیلی خیلی خیلی بدتر ریدم بهش تو حالت های مختلف و چندین بارها

حالا واسش سوزش داشته که کم آورده تو یه کلکل ریدن به هم دیگه

مثلا داشتیم عکس میگرفتیم هفت هشت نفری

سریع موقع عکس کله اش رو آورد جلوی من و عکس گرفت، من نیوفتادم

گفت خوشم نمیاد تو عکس من باشی

همه هم زدن زیر خنده

دفعه بعد من گوشی آوردم، فیلم گرفتم از بچه ها، با همه عکس گرفتم

حتی یبارم نگفتم اینم بیاد

عکسا همه هم خشگل، فیلمی که گرفتم که فوق العاده شده و مطمئنم هر کسی توش نیست مثل سگ داره میسوزه و ایشون هم توش نیست

حالا ازین ضایع تر، یکی گفت بیا عکس منو با این بگیر، من خیلی دوست دارم با این عکس داشته باشم

گفتم متاسفم من از اون عکس نمیگیرم

اونموقع که منو ضایع کرد، جلو هفت هشت نفر بود

ولی اندفعه جلوی حداقل ده بیست نفر بدجور ضایع شد

دلیلشم گفتم تو جمع

گفتم وقتی آقا موقع عکس گرفتن اونجوری میکنه و منو ضایع میکنه، منم دلیلی نمیبینم عکسی ازش داشته باشم تو گوشیم

خلاصه هر کاری تا الان کرده

تقریبا دو الی ده برابرش روی سر خودش خراب شده، انصافا خدا هم خیلی کمکم کرده تو ریدن بهش در جواب کارهای مسخره اش

داره این کارها رو میکنه که حرص منو دربیاره و...

منم برعکس اصلا بهش هییییییییییییییییییییچ اهمیتی نمیدم و کوچکترین عکس العملی به کارهاش نشون نمیدم

فقط دقیقا خیلی جالب پیش میاد که همونطوری که اون ضایع کرده من و چندنفر خندیدن بهم، دقیقا همون موقعیت پیش اومده و چندبرابر بدتر ضایع شده

خیلی هم ذهنم ارومه

و اولین دفعه ایه که با کسی بحثم شده و اصلا برام مهم نیست و هیچ تاثیری نداره

چون خیلی دارم سعی میکنم که به این جمله عمل کنم

که به دوست داشتن کسانی که دوست دارم فکر میکنم بجای فکر کردن به اون و کارهاش

تا میام به کارهای مسخره اش که برای حرص منو در آوردن یا اذیت کردن منه فکر کنم

سریع به رفیقای خوبم و صحنه های خوشیمون فکر میکنم

به خودمم این جمله رو میگم که حتی پیامبرم باشی برخی باهات دشمن میشن

انقدر اینجوری آدم راحت و در آرامشه که نگو

هر وقتی کسی خواست با کارهاش و... اذیتتون کنه هر مدلی

خیلی راحت بهش فکر نکنید و به خوشی هاتون با دوستای خوب فکر کنید و برید سراغ اونا

واقعا جواب میده

برعکس جمله کوروش کبیر: (هر وقت آدم مزخرفی وارد زندگیتون میشه) انقدر به دوست داشتن دوستانتان فکر کنید که وقت نداشته باشید از دست کسانی که بدتان میاد، اذیت بشید یا بخواید نفرت داشته باشید ازشون

_______________________

مامان من سرما خورده، دوتا عینک دوربین و نزدیک بین هم داره که میخواد یه دونه ازین عینک های به قول معروف دوبین بگیره

به بهونه این سرما خوردگی انقدر دکتر داخلی و دکتر عمومی و دکترهای مختلف رفته و قرص های مختلف میگیره، و به بهونه عینک که علنا پدر خودشو در آورده که یکی ندونه فکر میکنه دور از جون دور از جون مریض صعب العلاج گرفته

هر چی هم بهش میگم انقدر الکی این دکترارو نرو

به حرفم گوش نمیکنه که گوش نمیکنه

اصلا انگار الکی دوست داره بگه مریضم و...