شب

خداروشکر حس نوشتنم برگشته

داشتم به خودم شک میکردم انقدر حس نوشتن نبود

اصلا وب یچیز دیگه است

یچیزیه که برای داشتنش دلیل دارم

نمیتونم بهمین راحتی ولش کنم و برمیگردم و توش مینویسم در هر حالتی

حداقل تا دلیل محکمم رو دارم، که فکر کنم همیشه خواهم داشتش:

دلی پر از حرف

__________________

شب

خیلی عجیب

و

خیلی غریب واسم

این "خیلی" که قبلشون نوشتم، واقعا خیلیه، خیلیییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییی عجیبه واسم

هر وقت توی شب قرار میگیرم (شب بیرون از خونه)

مثلا تو خیابون پیاده میرم، یا با وسیله ای میرم جایی

عجیب ترین حس ها بهم دست میده که اصلا نمیتونم بفهممشون، فقط میدونم توی وجودم پر از احساسات عجیب و غریبه، هم شاد، هم غمگین، هم زیبا هم زشت، هم تنها هم آرام، هم خوب هم بد

اصلا نمیشه چیزی رو از هم تفکیک کرد

و از طرفی وقتی شب میشه و بیرونم

با همه دنیا حس غریبی بهم دست میده

انگار مال این دنیا نیستم، از یجایی بیرون این دنیا اومدم و اینجا قرار گرفتم

بشدت برام خیلی عجیب و خیلی غریب

امشبم یه پیاده روی تقریبا یه ساعته کنار خیابون اصلی داشتم

با آهنگ dimonds از ریحانا توی گوش

خیلی حس عجیبی بود

______________

ریحانا شاید بتونم بگم تنها خواننده ایه که به صداش احترام میذارم